1392/02/18

"مونرو ترنسفر / هر نیم ایز کالا و نگاهی به آلبوم یک درون‌بوم"

نویسنده: بردیا برجسته نژاد

هر دو انگیسی هستند. هر دو ژانر پست راک را برای تراوش استعدادشان انتخاب کرده‌اند. هر دو نقش عمده و کلیدی را به ویولن، ویولا و ویولنسل داده‌اند. می‌خواهم از دو گروه «هر نیم از کالا» Her Name is Calla و «مونرو ترنسفر»The Monroe Transfer و یکی شدن‌شان در یک مجموعه‌ی مشترک حرف بزنم.

گروه هفت نفره‌ی مونرو ترنسفر اولین آلبومش را در سال 2002 منتشر کرد. موسیقی آنها را نه می‌توان ملایم و آرام دانست و نه وحشی و سرکش. استفاده از سازهای زهی در کارهای‌شان خشم خاص خود آنها را به همراه دارد. چیزی که بیشتر شبیه فریادهای درونی‌ست تا انعکاس بیرونی. آنها ترجیح داده‌اند چیزی به اسم وکال در گروه خود نداشته باشند و تمام بار انتقال احساس را با سازها‌شان به دوش بکشند. آخرین آلبوم آنها «محاکمات» Trials، در سال 2010 منتشر شده است.

گروه پنج نفره‌ی هر نیم ایز کالا در سال 2004 شکل گرفت و اولین آلبومش را در سال 2008 منتشر کرد. اولین کار آنها به اندازه‌ای مورد توجه قرار گرفت که به آن لقب شاهکار موسیقی مدرن دادند و گروه را یکی از جسورترین و ساختارشکن‌ترین گروه‌های حال حاضر انگلیس خطاب کردند. آنها ترجیح داده‌اند در کنار استفاده از سازهاشان مسئولیت آواز را به اعضای گروه واگذار کنند و نتیجه آنکه از پنج نفر عضو گروه چهار نفرشان در آهنگها می‌خوانند. آخرین آلبوم آنها، «بره‌ی آرام» The Quiet Lamb، در سال 2010 منتشر شده است.

همین چند وجه تشابه بین این دو گروه باعث شده که بین آنها رفاقت عمیقی ایجاد شود. هر دو گروه آهنگهایی را به گروه دیگر تقدیم کرده‌اند، کارهای دیگری را در کنسرت‌هایشان کاور کرده‌اند، اجراهای مشترک برگزار کرده‌اند و برای آثار جدید یکدیگر تبلیغ کرده‌اند. اما تا همین یک سال پیش هیچ همکاری رسمی و تعریف شده‌ای بین آنها وجود نداشت. طلسم این همکاری یک ماه پیش با انتشار یک مینی‌آلبوم (EP) مشترک به نام «یک درون‌بوم» An Enclave شکسته شد.

گروه هر نیم ایز کالا

یک درون‌بوم اولین اثر مشترک دو گروه انگلیسی پست راک هر نیم ایز کالا و مونرو ترنسفر است. این مجموعه پنج آهنگ دارد که هیچکدام عنوان مشخص و درستی ندارند، بلکه با اعداد، آن هم به شکلی نامنظم و بدون ترتیب نامگذاری شده‌اند. طرح روی جلد کاملاً ساده و فاقد تصویر، فقط با درج عنوان اثر در بین دو صلیب، بدون ذکر نام دو گروه نیز هیچ کمکی به حدس زدن محتوی آن نمی‌کند. یعنی اینجا نه از تصویر خبر است و نه از عنوان. تنها چیزی که قبل از شنیدن این مجموعه در اختیار دارید نام آن است: «درون‌بوم» Enclave به معنی سرزمینی‌ست که توسط یک کشور بیگانه در بر گرفته شده و اداره می‌شود. تمام چیزی که دارید یک سرزمین اشغال شده است، و 12 نفر هنرمندی که هنوز معلوم نیست در این سرزمین نقش اشغال کننده را ایفا می‌کنند یا اشغال شونده را.

آهنگ شماره یک عنوانش «شماره 5» است! کوتاه‌ترین اثر این مجموعه که بیشتر نقش یک اینترو برای آغاز آلبوم را بازی می‌کند. از ساز خبری نیست. صدای یک عده را می‌شنوید که یک خط شعر را چهار بار تکرار می‌کنند و در هر بار تکرار تعدادشان بیشتر می‌شود. انگار که شوروشی در حال شکل گیری‌ باشد. به گمانم اینجاست که می‌فهمیم سرزمین این 12 نفر اشغال شده و آنها قصد رهایی دارند. به آهنگ «شماره 5» در حقیقت «شعار دریایی» Sea Shanty می‌گویند، آهنگهایی که عموما در اوایل قرن نوزدهم در زمان کار توسط کارگران کشتی‌ خوانده می‌شد. همین یک خط شعر تلفیقی نوستالژیک از دلتنگی و ناتوانی را ارائه می‌کند: «دستها بسته است در دریا، سنگ برایت بجای بالش‌، رویای ابدیت را ببین، بر روی تختت در زیر کشتی».

آهنگ دوم نامش «شماره 1» است. بلندترین اثر این مجموعه که اندوه ابتدایش با حزن انتهای آهنگ قبل آغاز می‌شود. سولوی ویولنسل مرثیه‌سرایی می‌کند و آن هنگام که با وکال و ویولن همراه می‌شود اشک را از چشمانتان جاری می‌کند. او می‌خواند «زمین گفت که من فرزندش نیستم. من، نفس ندارم. من، شانس ندارم». آهنگ به اوایل دقیقه ششم می‌رسد. وحشی می‌شود، رم می‌کند، می‌تازد، ویران می‌کند، نابود می‌کند. همین یک دقیقه به تمامی این مجموعه می‌ارزد.

آهنگ سوم «شماره 3» است: مرکز ثقل مجموعه و یکی از دو آهنگی که درست سر جای خود قرار گرفته‌اند. چیزی که می‌شنوید مرثیه‌ای برای یک سرزمین به زبان امبینت است. او می‌گوید: «این سرزمین شخم خورده، سرزمین اشغال شده، سرزمین بیمار، شمشیری در میان آسمان و زمین، و برای لکنت زبان، و برای استراحت، و برای رقص، و برای بوسه، و هیچ، و هیچ، و هیچ، و هیچ» این آهنگها به سادگی با روح و روان‌تان بازی می‌کنند.

آهنگ چهارم «شماره 4» همان شورشی است که انتظارش را داشتیم. این دومین آهنگی‌ست که سر جای خودش قرار گرفته است. وکال فریاد می‌زند، عاصی و عصبانی و خشمگین است. شروع آهنگ کمی حال و هوای موسیقی بلوز را تداعی می‌کند، آن زمان که سیاه‌پوستان از آزادی و رهایی می‌خواندند. در انتهای آهنگ وکال ضجه می‌زند «و من جیغ کشیدم، و من فریاد زدم، و من خواستم که شنیده شوم، و من خسته‌ام از شکست، خسته‌ام از آخر بودن، اما هیچ چیز بدتر از این نیست که بدانی حالا دیگر خیلی دیر شده است، و تو جیغ کشیدی، و تو فریاد زدی، و تو خواستی که شنیده شوی» این مجموعه خط مشی عجیبی را دنبال می‌کند. اینجاست که انگار شورش و جنگ آغاز شده است.

آهنگ آخر «شماره 7» است. این مارش پیروزی نیست. این سوگنامه‌ای برای یک شکست است. انگار که کسی زنده نمانده باشد. انگار که کسی زنده نمانده تا در این آهنگ بخواند. این می‌تواند اتمام یک شورش زمینی و یا آغاز یک رهایی روحانی باشد.

در این مینی آلبوم 22 دقیقه‌ای هیچ لحظه‌ای حرام نشده است. می‌توانید چندین و چند بار آهنگها را به دنبال هم گوش کنید و از هر بار شنیدنش لذت ببرید. این دو گروه، همانطور که خود متذکر شده‌اند، در این اثر یک گروه‌ هستند. یک گروه 12 نفری که مشخص نمی‌کند هر اثر کار کدامشان است و هر ایده از ذهن کدام یک تراوش کرده است. شما با مجموعه‌ای بی‌نظیر طرف هستید که با وجود سادگی بسیار پیچیده و درخشان است.

دیدگاه خود را وارد کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پست‌های مرتبط

Post
سیگوروس و نگاهی به آلبوم سرسی
1394/05/21

برای دوستداران خاص‌پسند موسیقی نیازی به معرفی گروه «سیگوروس» Sigur Ros نیست: شاخص‌ترین گروه موسیقی ایسلند و یکی از مطرح‌ترین‌های دنیای پست راک. موسیقی آنها تلفیق اعجاب‌انگیزی از امبینت و مینیمال است که با فضای موسیقی پست راک و صدای جادویی یونسی برگیسون، از گوش شما نفود و مغزتان را تسخیر می‌کند.

Post
معرفی آلبوم وقتی که خورشید می‌تابد از هنرمندان موسیقی پست راک
1392/12/13

وبسایت «اوکساید تونز» Oxide Tones اولین فروشگاه آنلاین موسیقی پست راک در آلمان است. این وبسایت در نوامبر سال 2004 با رویکرد ارتقا و سهولت دسترسی به موسیقی پست راک در آلمان آغاز به کار کرد.

Post
راشن سیرکلز و انتشار آلبوم یادبود
1392/08/21

شاید لقب هیولا کمی غلوآمیز باشد، اما قطعا می‌توان آنها را یکی غولهای موسیقی پست راک حال حاضر دنیا دانست. گول اسمشان را نخورید! «راشن سیرکلز» Russian Circles یک جادوی آمریکایی‌ست که یک ماه پیش پنجمین آلبومش را با عنوان «یادبود» Memorial منتشر کرد.

Post
مون‌ کیک و انتشار آلبوم زاریس
1392/08/21

گروه روسی «مون کیک» Mooncake جزو گروه‌های شناخته شده و مطرح ژانر پست راک در روسیه و دنیاست. این گروه از سال 2006، یعنی آغاز فعالیتش، تا به امروز اجراهای موفقی را در سرتاسر دنیا به همراه بزرگان این ژانر برگزار کرده‌ است.

Post
اندلس ملنکولی و انتشار آلبوم حسن ختام
1392/04/24

یادم نیست کجا، در کدام وبلاگم بود که چیزی در مورد آلبوم «موسیقی برای صبحهای آرام» نوشته بودم. آلبوم مسحورکننده‌ای از یک هنرمند جوان اوکراینی به اسم اولکسی ساکویچ، با نام هنری «اندلس ملنکولی» Endless Melancholy. آلبوم جدید این هنرمند به تازگی با عنوان «حسن ختام» Epilogue منتشر شده است.

Post
آیو4 و انتشار آلبوم فرش به عرش می‌رود
1392/04/12

گروه استثنایی «آیو4» Au4 در سال 2004 توسط دو برادر به نامهای بن و ارون در کانادا پایه‌گذاری شد. آنها با استفاده از ژانرهای شوگیز، الکترونیک و تا حدودی پست راک چیزی فرار از موسیقی را به مخاطب عرضه می‌کنند. هنر آنها نه تنها صدا، بلکه همراه با تصویر است.

Post
لاست این کیو / زیرو ابسولو و انتشار مینی آلبوم مشترکشان با عنوان شکاف
1392/04/12

از «زیرو ابسولو» Zero Absolu پیش از این نوشته‌ام. پروژه‌ای تک نفره که به زیباترین شکل ممکن موسیقی الکترونیک و پست راک را با یک لوپ به دور سرتان می‌چرخاند. «لاست این کیو» Lost in Kiev هم یک گروه پست راک پنج نفره، با ملودی‌ها و ریتم‌های استثنایی‌ست که فعلا یک آلبوم به نام «جنبش‌ها» Motions را در کارنامه‌ی خود دارد.

Post
کولپس آندر د امپایر و انتشار مینی آلبوم گریه‌ی خاموش
1392/04/01

پیش از این از گروه پست راک آلمانی «کولپس آندر د امپایر» Collapse under the Empire گفته‌ام. یک بار نامش را در فهرست بهترین آلبوم‌های سال 2011، در جایگاه سیزدهم دیده‌اید و یک بار هم در لیست بهترین آلبوم‌های سال 2012، در جایگاه هجدهم.

Post
لانگ دیستنس کالینگ و انتشار آلبوم طغیان درون
1391/12/16

در این چند سال پست راک به دلیل برخی ویژگی‌ها به شدت مورد توجه موزیسین‌های جدید قرار گرفته است و به طبع آن از در و دیوار گروه‌های پست راک بر روی زمین پهناور موسیقی می‌ریزند؛ طوری که دیگر نمی‌توان گفت مثل قارچ گروه پست راک می‌روید، بلکه باید گفت قارچ‌ها مانند گروه‌های پست راک سبز می‌شوند!

Post
آور سیزینگ وویس و نگاهی به آلبوم آن روز از نوامبر گذشته
1391/11/18

باز هم قرار است سری بزنیم به موسیقی پست راک. این ژانر عجیب و غریب که انگار هر چه جوان‌تر باشد، اصالت بیشتری دارد. پست راک مملو است از حرفهای نو و ایده‌های بکر، با گروه‌هایی استثنایی که با وجود آنکه فقط چند سال از عمرشان می‌گذرد، با وجود آنکه زبان‌شان تکراری بنظر می‌رسد، اما هر کدام هزاران حرف نگفته و دنیایی از خلاقیت را در پس موسیقی‌شان دارند.

Post
گادسپید یو! بلک امپرور و نگاهی به آلبوم آللویا! خم نشو! اوج بگیر
1391/09/10

چیزهایی در زندگی وجود دارند که مفهوم کلماتی مانند تحسین، زیبایی و فوق‌العادگی را به چالش می‌کشند. زیبایی که در برخورد با آن روح به پرواز در می‌آید، قلب شروع به تپش، چشم شروع به اشک ریختن و صداها شروع به بازی در گوش می‌کنند و تنها چیزی که می‌توان روی آن تمرکز کرد این زیبایی‌ست که هدیه داده شده تا تجربه شود.

Post
کافابیندونیا و انتشار آلبوم اوبی
1391/08/08

موسیقی پست راک شاید کمی بنظر ساده بیاید. چند ریتم ساده و ملودی تکراری را کنار هم ردیف می‌کنی، چند ثانیه‌ای آهنگ می‌سازی و بعد از دو طرف می‌کشی و یک اینتروی طولانی می‌اندازی اولش و آخرش هم یک آوترو کشدار می‌چسبانی و دردسر ترانه‌سرایی و نوشتن لیریکس را هم که نداری و به سادگی و در عرض چند روز می‌توانی یک آلبوم جدید منتشر کنی!

Post
سیگوروس و نگاهی به آلبوم غلتک
1391/01/27

اینکه «سیگوروس» Sigur Ros ایسلندی مشهورترین گروه امبینت پست راک حال حاضر دنیاست، تردیدی در آن نیست. اما جدا از اینکه موسیقی آنها به شکل منحصر بفردی خاص و حیرت‌انگیز است، اعضای گروه هم به همان اندازه خاص و حیرت‌انگیزند.

Post
موسیقی پست راک و پروژه‌ی دایره
1390/11/09

می‌خواهم یک پروژه‌ی موسیقی بسیار هوشمندانه و جذاب را به شما معرفی کنم. کمپانی موسیقی «اکساید تونز» Oxide Tones که تمام توجه‌ش را صرف موسیقی پست راک و امبینت و شاخه‌های گوناگون آن می‌کند ایده‌ی هیجان‌انگیزی را به نام «پروژه‌ی دایره» The Circle Project را معرفی کرده است.

Post
من ان اوشن و انتشار آلبوم صحنه‌هایی از روزی دیگر
1390/08/27

اینکه داستان از کجا شروع شد چندان مهم نیست! اما داستان از آنجایی جدی شد که هنرمندی جوان به نام دیوید راته، اهل گاسپه یکی از شهرهای کبک کانادا، تصمیم گرفت با هنرش دنیای جدیدی از موسیقی را خلق کند.

Post
سیگوروس و انتشار کنسرت اینی
1390/08/23

ایسلند نام آشنایی برای علاقه‌مندان به موسیقی‌ست، سرزمینی که موسیقی انگار بخشی از عنصر وجودی مردم آن را تشکیل می‌دهد. کشوری کوچک با جمعیتی 320 هزار نفری که زادگاه تعدادی از استثنائی‌ترین چهره‌های موسیقی حال حاضر دنیاست.

Post
یونسی و انتشار آلبوم برو
1389/01/24

مطمئنم که وقتی مخاطب اینجا هستید، با نام «سیگوروس» Sigur Ros، یکی از مشهورترین گروه‌های تاریخ موسیقی پست راک، آشنا هستید. آنها دیوانه‌اند! موسیقی اعجاب‌انگیز و در بعضی مواقع غیر قابل هضم سیگوروس چنان تاثیری را می‌گذارد که تصورش را هم نمی‌کنید!

در حال بارگزاری..