1389/11/10

"راکست و انتشار آلبوم مدرسه‌ی افسون"

نویسنده: بردیا برجسته نژاد

همین اول اعلام کنم که به نظر من یکی از بهترین آلبوم‌های پاپ تاریخ موسیقی، آلبوم «جوی‌راید» JoyRide محصول سال 1991 از گروه دوست‌داشتنی سوئدی «راکست» Roxette است!

راکست در اواخر دهه 80 و اوایل دهه 90 میلادی موسیقی پاپ را در تسخیر خود داشت. آنها را می‌توان موفق‌ترین گروه تاریخ موسیقی سوئد (البته بعد از گروه «آبا» ABBA) دانست که با فروشی در حدود 60 میلیون نسخه از آثارش و تصاحب جایگاه نخست برای تمامی آلبوم‌هایش در چارت این کشور (البته به جز آلبوم اول) تبدیل به یکی شناخته شده‌ترین گروه‌های ماندگار موسیقی پاپ شده‌اند. همچنین دو عضو گروه، پر گسله و ماری فردریکسون، پس از گذشت 25 سال از زمان شکل‌گیری راکست بعنوان یکی از موفق‌ترین زوجهای موسیقی در تاریخ موسیقی پاپ شناخته می‌شوند. و صد البته اگر هم رجوع کنید به اوایل دهه 70 شمسی در ایران، متوجه می‌شوید راکست یکی از دوست‌داشتنی‌ترین گروه‌های آن زمان در کشور خودمان بود.

راکست از سال 1986 تا 2001 هفت آلبوم بسیار موفق منتشر کرد تا جایی که در سال 2001 دولت سوئد نشان افتخاری موسیقی را به آنها اهدا کرد. سپس در سالهای 2002 و 2003 دو مجموعه حاوی بهترین آثارشان به همراه چند آهنگ قدیمی پخش نشده منتشر شد. سال 2002 تومور مغزی، فردریکسون را به تیغ جراحی سپرد و مجبور شد مدتی از موسیقی فاصله بگیرد. فردریکسون پس از بهبودی کار بر روی هشتمین آلبوم انفرادی خود که اولین و تنها آلبوم انگلیسی زبانش نیز بود را به نام «تغییر» The Change آغاز کرد و این تقریباً همزمان شد با انتشار چهارمین آلبوم انفرادی گسله با عنوان «مازارین» Mazarin. خلاصه کلام اینکه بعد از آنکه هر کدام از این دو نفر سه آلبوم انفرادی دیگر نیز منتشر کردند و راکست تقریباً به فراموشی سپرده شد.

و حالا، بعد از گذشت 10 سال از آلبوم قبلی، هشتمین آلبوم راکست با عنوان «مدرسه‌ی افسون» Charm School یازدهم فوریه 2011 منتشر خواهد شد.

راکست Roxette

آلبوم جدید نه چیزی بیشتر از آثار قبلی دارد و نه چیزی کمتر. صد البته اصلا نمی‌توان آن را با دو شاهکار «کرش! بوم! بنگ!» Crash! Boom! Bang! یا مثلاً جوی‌راید مقایسه کرد، اما حال و هوا همان است و فضای حاکم بر موسیقی پاپ هم همان. گسله و فردریکسون خود در تهیه آلبوم نیز حضور داشته‌اند و تمامی آهنگ‌ها نیز توسط پر گسله نوشته و ساخته شده است. مانند همیشه گسله دقت کافی برای آهنگ‌سازی را به خرج داده و آهنگ‌هایی که برای اجرای فردریکسون ساخته شده کاملاً زنانه‌اند و آهنگ‌هایی که خودش اجرا می‌کند با حضور پررنگ‌تر گیتار، فضای مردانه‌تری دارند. فراموش نکنید! شما با راکست طرف هستید! یک گروه فوق‌العاده ساده و پاپ. آنقدر معروف هستند که نیاز نباشد سبک کاری آنها را معرفی کنم، اما برای شمایی که با این گروه آشنا هستید و احتمالاً آن قدیم‌ها با «ال بزرگ» Big L و «روز خوبی داشته باشی» Have a Nice Day می‌رقصیدید، با جوی‌راید و «خوابیدن در ماشینم» Sleeping in My Car رانندگی می‌کردید و از دیدن ویدئوی کرش! بوم! بنگ! لذت می‌بردید، شنیدن این آلبوم خالی از لطف نیست.

دیدگاه خود را وارد کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پست‌های مرتبط

Post
آیرن اند واین و انتشار سینگل قدم زدن دور از خانه
1389/09/08

در توصیف آهنگ‌های «آیرن اند واین» Iron & Wine چه می‌توان گفت؟ لطافت؟ آرامش؟ پاکی؟ خلوص؟ موسیقی اعجاب‌انگیز و منحصر به فرد این هنرمند از آن چیزهای تکرارنشدنی در موسیقی فولک بحساب می‌آید. اصلاً چهره این آدم را که ببینی آرامش می‌گیری! چه برسد به اینکه موسیقی‌اش را گوش کنی!

Post
این اکسز و انتشار آلبوم گناه نخستین
1389/09/04

باور اینکه آنها 33 سال پیش فعالیت‌شان را آغاز کرده‌اند کمی سخت است. وقتی می‌بینی که موسیقی آنها با زمان جلو آمده و توانسته پلی بین موسیقی راک و پاپ ایجاد کند، لذت مضاعفی می‌توانی از آثارشان ببری.

Post
جیمز بلانت و انتشار آلبوم نوعی از دردسر
1389/08/10

طی چند سال اخیر بعید می‌دانم آرتیستی به اندازه‌ی «جیمز بلانت» James Blunt مورد توجه علاقه‌مندان موسیقی پاپ راک قرار گرفته باشد. هنرمندی که مشهور به این است که آنقدر آهنگ‌ها را احساسی می‌سازد و اجرا می‌کند، هم خودش به راحتی اشک می‌ریزد و هم دیگران را به گریه می‌اندازد.

Post
استینگ و انتشار آلبوم سیمفونیسیتیز
1389/04/18

سال 2006، وقتی که آلبوم هشتم «استینگ» Sting، خواننده مشهور انگلیسی و عضو سابق گروه «پلیس» Police، به اسم «آوازهایی از لابیرینت» Songs from Labyrinth منتشر شد، تبدیل شد به یک شکست بی‌سابقه در دوران فعالیت انفرادی استینگ.

Post
ناتالی مرچنت و انتشار آلبوم خوابت را رها کن
1389/01/23

«ناتالی مرچنت» Natalie Merchant برای من یادآور خاطرات نوجوانی است، زمانی که نه او را می‌شناختم و نه سر از کار و هنرش در می‌آوردم و فقط موسیقی گروه «10000 مینیکس» 10000Maniacs را بخاطر سادگی و زیبایی‌اش گوش می‌کردم.

در حال بارگزاری..